82 pp w składzie armii "Warszawa" (obrona Modlina)
Funkcja po 1 września 1939:
zastępca dowódcy plutonu artylerii piechoty
Przebieg służby wojskowej:
# IX 1933 - VI 1934 - w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii im. Marcina Kątskiego we Włodzimierzu Wołyńskim (zasadnicza służba wojskowa, VIII kurs, 1 bateria, ocena: zadowalająca, lokata 31., stopień: tyt. plut. pchor. rez. art.);
# VI 1934 - wcielony do 35 pułku piechoty w Brześciu nad Bugiem (zasadnicza służba wojskowa, przynależność ewidencyjna: PKU Brześć nad Bugiem);
# 1936 - promowany na stopień ppor. rez. art.;
Odznaczenia:
Krzyż Walecznych (19 IX 1939, Modlin), Odznaka Grunwaldzka (22 VII 1947), Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (25 IX 1947), Medal "Za udział w walkach o Berlin" (5 V 1973), Medal 30-lecia Polski Ludowej (22 VII 1974), Srebrny Krzyż Zasługi (15 VII 1978)
Wrzesień 1939 - szlak bojowy:
wraz z 82 pp, m.in. w obronie Modlina
Data śmierci:
2 listopad 1979
Miejsce śmierci:
Warszawa
Obecne miejsce spoczynku:
Warszawa, ul. Wóycickiego, Cmentarz Komunalny Północny
Lokalizacja grobu:
Upamiętniony:
Forma upamiętnienia:
Życiorys:
Józef Konarzewski urodził się 26 marca 1913 roku w Sworowie (obecnie Białoruś) jako syn Józefa i Emilii z Surwiłłów małżonków Konarzewskich. Dzieciństwo spędził w Sworotwie, Szostakowiczach, gdzie na świat przyszedł jego brat Julian, a wreszcie w Brześciu nad Bugiem. Po ukończeniu szkół powszechnej i średniej odbył zasadniczą służbę wojskową. Od września 1933 roku uczęszczał do Wołyńskiej Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii im. Marcina Kątskiego we Włodzimierzu Wołyńskim, którą ukończył w czerwca 1934 roku w stopniu tytularnego plutonowego podchorążego rezerwy artylerii, po czym został wcielony do 35 pułk piechoty w Brześciu nad Bugiem. W 1936 roku otrzymał promocję na stopień podporucznika rezerwy artylerii. Kontynuując edukację, ukończył Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, uzyskując tytuł inżyniera ichtiologa. Zmobilizowany na stanowisko zastępcy dowódcy plutonu artylerii piechoty 82 Syberyjskiego Pułku Strzelców im. Tadeusza Kościuszki ze składu 30 Dywizji Piechoty armii "Łódź", wziął udział w kampanii 1939 roku. Przeszedł szlak bojowy znad Warty do Twierdzy Modlin. Po kapitulacji uniknął internowania i zapewne przedostał się do Warszawy, gdzie mieszkał jego starszy brat Marian. 24 czerwca 1943 roku w Kościele Najświętszego Serca Jezusa w Warszawie zawarł związek małżeński z Marią z Chodoniuków (primo voto Pękalską). Pod koniec II wojny światowej został zmobilizowany do "ludowego" Wojska Polskiego i w jego szeregach uczestniczył w operacji berlińskiej. Po wojnie pracował w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Brwinowie, gdzie zamieszkał. Od 1959 do 1979 roku był zatrudniony jako ichtiolog w Centrali Rybnej w Warszawie. Zmarł na raka 2 listopada 1979 roku w Warszawie.
Wspomnienia / relacje:
Historia pochówku:
Źródła:
Głowacki L., Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, wyd. V popr. i uzup., Warszawa 1985, s. 365, 427.
Bielski M., Grupa Operacyjna "Piotrków" 1939, Warszawa 1991, s. 355.
Łukasiak J., Wołyńska Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii im. Marcina Kątskiego, Pruszków 2000, s. 80, 218.
Archiwum rodzinne / rodzinna tradycja / badania własne (Tomasz Mazur).
Uwagi:
Ostatnie zmiany: 2026-03-08 23:12:31 przez redakcja |
Jeżeli chcesz uzupełnić lub zmienić dane wciśnij -
