# przed 1939 - w 56 pułku piechoty (zasadnicza służba wojskowa);
# 1939 - zmobilizowany do 56 pp;
Odznaczenia:
Państwowa Odznaka Sportowa
Wrzesień 1939 - szlak bojowy:
wraz z 56 pp, m.in. Morawin (gdzie ostatni raz widziała go rodzina, ponieważ niedaleko mieszkał), Uniejów i Łęczyca (bitwa nad Bzurą)
Data śmierci:
1939
Miejsce śmierci:
nieznane
Przyczyna śmierci:
zaginiony
Okoliczności śmierci:
W świetle informacji pozyskanych przez członków rodziny zaginionego od jego towarzyszy broni, Bolesława Charaźnego, Henryka Kurzawy i Juszczaka, otrzymawszy postrzał w brzuch w walkach o Łęczycę, został zaniesiony przez nich do szpitala, gdzie oddali mu ostatniego papierosa i odtąd wszelki słuch po nim zaginął.
"Jestem wnukiem Ireny Kowalczyk, która była siostrą Zygmunta Zimniaka. Historia jej brata była wielokrotnie opowiadana w naszym rodzinnym domu. Żyje jeszcze ostatnia siostra, która obecnie ma 96 lat, ale umysł jeszcze sprawny i często wraca wspomnieniami do swojego ukochanego brata. Żadne dokumenty po Zygmuncie się nie zachowały, jedynie zdjęcie, które jest jedyną materialną pamiątką, oraz opowieść, która jest często przywoływana, gdy ciocię odwiedzam [...] Gdy byłem dzieckiem, obiecałem sobie, że odnajdę naszego żołnierza. Zdaje sobie sprawę z tego, że będzie to ciężkie, lecz jako rodzina i obywatel jestem mu to winien" (Jacek Kowalczyk, 10 III 2026).
Historia pochówku:
Poszukiwania mogiły:
Ojciec zaginionego, dowiedziawszy się od świadków o jego wojennych losach, udał się pieszo do Łęczycy, lecz jego poszukiwania okazały się bezskuteczne.
Źródła:
Archiwum rodzinne / badania własne (Jacek Kowalczyk, wnuk cioteczny zaginionego).
Uwagi:
Ostatnie zmiany: 2026-03-22 21:04:10 przez redakcja |
Jeżeli chcesz uzupełnić lub zmienić dane wciśnij -
